De olde stee
De boerderije achter de meidoornhege,
der umme toe stiet alles in de blui.
De tied hef de meinsen verdreven
ze waren old en niet meer in de grui.
De sanering kwam en later de verkoping
′t vee is weg, in ′t veurhuus is ′t nou stille.
Op ′t behang nog wat lochtige plekkies
van de scheurkalender en lepelrekkies.
Een paar jaor later is d′ olde stee verbouwd,
tot een klein pannenkoeken-boerderijgien.
An de mure hangt nou trots en vertrouwd
zien gereedschap en heur ofwasteiltien.
De meidoornhege is veur goed verdwenen,
van al het olde is niks meer ὅver ′e bleven.
Het is veurbij, weg is de nostalgie
rest nog de droom van een vergaone tied.
