Henk Kuipers: Na de dood van mijn zusje besloot ik intens te leven

ASSEN - Zijn ruige, intense leefstijl met feesten, drank en cocaïne werd captain Henk Kuipers (51) uit Klazienaveen van motorclub No Surrender eerder dit jaar bijna fataal. Vandaar ook de keuze voor de titel 'Vechten voor mijn Leven', het boek dat het bizarre leven beschrijft van een halve eeuw 'Henkie uut Drenthe'.
Morgenavond wordt het boek over het leven van biker en vechtsporter Henk Kuipers officieel gepresenteerd tijdens een vechtsportgala in het Duitse Meppen.

Laatste wedstrijd in de ring
In een Duitse discotheek staat Kuipers die avond voor de allerlaatste keer in de ring als vechtsporter, waarin hij in het verleden internationaal grote successen behaalde. Hij heeft de laatste maanden even keihard getraind voor een waardig afscheid. "Maar ik word hier echt te oud voor. Ik heb zo veel straf gehad de afgelopen maanden tijdens de training. De klappen komen veel harder aan," zo zei hij vanmiddag bij Radio Drenthe in het programma Cassata.

Voor mijn kinderen
Zijn levensverhaal, waar Kuipers in de jaren negentig zelf aan begon te schrijven, was aanvankelijk alleen bedoeld voor zijn kinderen. "Ik wilde iets voor ze nalaten. Zodat ze konden lezen hoe papa echt geleefd had."

Maar eenmaal begonnen, kwam er van alles tussendoor, zo vertelt Kuipers. "De geboorte van mijn zoon Alec, mijn werk voor de KLM met onze luchtvaartmarshalls. Maar er was ook ineens een uitgever die interesse had." Uiteindelijk is de klus afgemaakt door de schrijver Michiel Blijboom. Kuipers is trots op het boek, maar een bestseller hoeft het volgens hem niet te worden.

Bodyguard, cocaïnesnuiver en familieman
Het boek geeft een bijzondere inkijk in het leven van Kuipers als vechtersbaas in zijn jeugdjaren, vechtsporter, bodyguard, eigenaar van een beveiligingsbedrijf, baas van een bikersclub, cocaïnesnuiver en ontrouwe echtgenoot. Daar tegenover zie je Kuipers ook als familieman, vredelievende vader van vijf kinderen en trotse opa. Zijn kinderen hebben het boek inmiddels gelezen. "Mooi boek pap, maar er staat niets in wat we nog niet wisten", vertelt Henk Kuipers.

Nina Brink en André Hazes
Kuipers werkte als bodyguard onder meer voor bekende personen zoals Bill Clinton, toen hij even in Nederland was. Maar ook voor onderneemster Nina Brink en de zangers André Hazes en René Froger. Later had hij als mede-oprichter van beveiligingsbedrijf ROWA Security ook succes, maar door een 'foute boekhouder' ging het bedrijf failliet. Vervolgens blijft zijn reputatie hem achtervolgen, want als baas van een omstreden bikersclub uit Zuidoost-Drenthe en voormalig vechtsporter, wordt hij lang niet overal met open armen ontvangen.

Heel vredelievend
Veel mensen vrezen Henk Kuipers. Maar dat is volgens hem onnodig. "Ik ben heel vredelievend. En ik zal ook nooit het gevecht beginnen." Over zijn motorclub No Surrender, waarvan hij captain is in Noord-Nederland, zegt hij: "Mensen generaliseren. Als een politieagent een meisje verkracht, vermoordt en het lijk begraaft in de tuin, dan zijn toch ook niet alle politiemensen moordenaars en verkrachters?" In het boek zegt Kuipers daarover: "Je hoeft geen crimineel te zijn, om een biker te wezen."

Afzetten tegen
Het leven van Kuipers bestaat vooral uit 'afzetten tegen'. Dat heeft alles met zijn jeugd te maken. "Mijn vader wilde het liefst dat ik profvoetballer werd en politieagent. De man deed zijn stinkende best om vooral een brave en goede burger te zijn en werkte hard voor zijn gezin."

Volgens Kuipers kwam die drang van zijn vader om goed te doen en zich keurig te gedragen, vooral voort uit diens pijnlijke verleden. "Mijn opa werkte in de oorlog in Duitsland, om zijn gezin te kunnen onderhouden, en werd daar ook lid van de Duitse Nationaal Socialistische Arbeiderspartij. Na de oorlog werd mijn opa om die reden opgepakt en moest hij met zijn gezin naar het heropvoedingskamp in Westerbork. Dat terwijl ze nooit iemand hadden verraden. Mijn vader was 17 en kwam in een strafkamp terecht. Ze hebben hem daar slecht behandeld en bijna dood laten gaan. Schandalig. Daarna heeft mijn vader alleen nog maar goed willen doen."

Grenzen van het leven
Kuipers wilde zich daartegen afzetten. Ook ging hij volop de grenzen opzoeken van het leven. Een keuze die hij maakte na de plotselinge dood van zijn zusje Janneke. Zij was geestelijk gehandicapt en woonde bij Vanboeijen in Assen, toen ze plotseling overleed aan een hersenbloeding, op 29-jarige leeftijd.

"In plaats van brullen zei ik tegen mezelf: Henk, nu ga je alles uit het leven halen wat erin zit. En opeens realiseerde ik mij, dat het van het ene op het andere moment afgelopen kan zijn met een mens", zo valt in het boek te lezen. "Ik heb toen ook de keuze gemaakt, om de grenzen van het bestaan op te zoeken", zegt Kuipers daarover.

Afbouwen
Kuipers vindt dat ieder maar voor zich een oordeel over hem moet vellen na het lezen van het boek. "Maar mensen zijn gewoon tegen mij, of voor mij. Een middenweg is er niet."

Zelf is hij van plan om nog vier jaar captain te blijven van No Surrender in Zuidoost-Drenthe, ondertussen gaat hij afbouwen. "Daarna is het wel klaar en gaan we lekker toeren op de motor. In onze clubkleuren. Dan mogen anderen het gaan doen."
Deel dit artikel: