Eens een Darper, altijd een Darper

DARP - Feest in Darp dit weekend. Het dorp bestaat 70 jaar. Een bomvol dorpshuis De Stobbe ziet zaterdag hoe het boek 'Trots op Darp' het licht ziet, kijken naar een film over het dorp en wisselen verhalen met elkaar uit.
Dat Darp nog maar zeventig jaar bestaat, heeft alles te maken met de geschiedenis. Het dorp bestaat al langer, maar dan op een plek tegenover de huidige ingang van toegangspoort Holtingerveld bij Havelte. Daar waar de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog een vliegveld aanlegden. Alle huizen zijn ontruimd en afgebroken.

Men moest gewoon weg
Wim van der Wijk


Wim van der Wijk heeft er samen met een aantal dorpsgenoten een boek over geschreven. "De inwoners kregen een brief van het gemeentebestuur dat iedereen op 25 juli 1944 uiterlijk om zes uur weg moest zijn. De bevolking werd verspreid. Ze kwamen terecht in Ruinerwold, Havelte en Steenwijk bijvoorbeeld. Het vee werd ook verspreid. Men moest gewoon weg." In totaal zijn er 33 huizen afgebroken en daarmee het dorp verwoest.

Klaasje Baaiman was één van de bewoners van het 'oude' Darp. Ook zij moest met haar familie hun huis verlaten. "Er stonden bij ons een stuk of zes huizen. Wij moesten er weg. We waren net een week weg en een bom viel voor ons huis." Volgens Darper Jan Mulder is het een wonder dat er geen doden of gewonden zijn gevallen onder de Darpers in die tijd.

Je zag er uit als een krentenbrood van de vlooien
Klaasje Baaiman


Na de oorlog worden de dorpsbewoners gehuisvest in barakken bij Havelte. Dat was zeker geen pretje volgens Christien de Jong. Zij woonde er met haar ouders en drie broers. "We hadden twee slaapkamers. Eén was voor mijn ouders en in de andere sliep ik met mijn drie broers. Klaasje Baaiman vond het ook geen pretje. "Je kon elkaar zo op de tafel kijken. En als je er hier in ging en er aan de andere kant weer uit ging, dan was je net een krentenbrood. Onder de vlooien."

Darp wordt na de oorlog weer opgebouwd. In het bos. "We zeiden nooit dat we naar het dorp gingen maar naar 'de' bos", herinnert Jan Mulder zich nog. De wederopbouw is volgens schrijver van der Wijk een bijzonder verhaal. "In 1948 kwam het nieuwe Darp tot stand. De gemeenschap moest zich weer gaan vormen." En dus helemaal opnieuw beginnen. De eerste woningen zijn in 1948 klaar en bewoond. 

Eens een Darper, altijd een Darper
Darp is daarna geen dorp met een brink. Elke keer als er een woning wordt gebouwd, wordt een stukje bos gekapt, maar worden zoveel mogelijk bomen gespaard. Midden in het dorp moet een kerk worden gebouwd. Die kerk is er nooit gekomen. Daar staat nu het dorpshuis met daarnaast een horecagelegenheid.

Darpers voelen zich verbonden met elkaar. Soms zelfs een beetje achtergesteld ten opzichte van grote dorpen als Havelte. En de strijd in de wedstrijden tussen de plaatselijke voetbalclub DVSV en die van Havelte zijn ,vooral in het verleden, fel. De voetbalclub speelt nog steeds een belangrijke rol in het dorp.

Feest in het dorpshuis
Zaterdag is dorpshuis De Stobbe vol. De oudste inwoners, Klaasje Baaiman en Minikus Mulder, krijgen de eerste exemplaren van het geschiedenisboek van Darp. De titel: 'Trots op Darp'. Komende week wordt het boek huis-aan-huis verspreid. Dat er nu al feest is bij het 70-jarig bestaan, maakt ze niks uit. "Er zijn nu nog bewoners die de geschiedenis van het oude en nieuwe Darp kunnen vertellen. Dat is over een aantal jaren anders", zo zegt Van der Wijk.

Typerend voor Darp is misschien wel het saamhorigheidsgevoel. Niet dat ze bij elkaar de deur plat lopen. Maar als er hulp nodig is, dan zijn ze er. Volgens Jan Mulder, de loco-burgemeester van Darp volgens velen, heeft het dorp toekomst. Natuurlijk zijn er zorgen over het voortbestaan van de school, de voetbalclub en het dorpshuis. Maar Darp blijft bestaan. "Eens een Darper, altijd een Darper."
Deel dit artikel: