Voedselbos in Rensenpark: tuin waarvan iedereen de vruchten plukt

Marjolein Posthuma
Marjolein Posthuma op het lapje grond waar volgend jaar een eetbare tuin op prijkt © RTV Drenthe/Rien Kort
Nu nog een saaie lap zwarte grond, maar straks een vruchtbare hoorn des overvloeds van groente en fruit. Vandaag begint Marjolein Posthuma uit Emmen met een groep vrijwilligers aan de aanleg van een voedselbos in het Emmer Rensenpark. De inwoners van Emmen mogen er straks de vruchten van plukken. Tegen de zomer wordt de oogst namelijk te koop aangeboden.
Posthuma volgt momenteel een opleiding permacultuur. Het duurzaam verbouwen van voedsel is daarbij een van de belangrijkste uitgangspunten. "Zorg voor de aarde, zorg voor de mens en deel de overvloed", vat ze zelf de filosofie er achter samen.

Supergaaf

Als eindopdracht voor haar opleiding was ze nog op zoek naar een geschikt project. "Op de Instagram van Groei-Grond (de stadstuin van Emmen, red.) zag ik dat ze beschikten over een braakliggend terrein van ongeveer 120 vierkante meter. Nabij het voormalige berenverblijf. Het leek mij de perfecte plek voor een eetbare tuin." Posthuma vindt het dan ook 'supergaaf' dat ze haar studie kan afronden op zo'n bijzondere plek.

Chinese mahonieboom

Naast bekende fruitsoorten en eetbare bloemen, worden er ook bijzondere en opvallende zaken in de grond gestoken. Denk aan zoethout, sumak maar bijvoorbeeld ook szechuanpeper. "Deze wordt veel gebruikt in oosterse keuken. Super pittig is hij niet, maar bij aanraking met de tong zorgt het voor een tijdelijk verdovend effect."
Een andere ietwat vreemde vogel is de toona sinensis of Chinese mahonieboom. "De smaak van het blad neigt naar die van uiensoep. Het is een echte smaakmaker bij bepaalde gerechten." Voor de horeca kan het daarom ook interessant zijn om straks rond te neuzen in de tuin.

Groene vingers

Posthuma zelf hoopt zich met het project op de kaart te zetten als ontwerper van eetbare tuinen. Ze heeft dan ook niets voor niets gekozen voor dit vak. "Groene vingers zitten in de familie. Mijn vader en beide opa's hadden een moestuin. Mijn overgrootmoeder onderhield er eentje tot haar 95ste. Het is echt met de paplepel ingegoten."
Posthuma kijkt nu al uit naar de oogst van volgend jaar. "Wat mijn eigen favoriet is? De szechuanpeper. Die past prima bij Chinese gerechten."