Waar zijn de 32 vluchtelingen van de kapitein uit Meppel welkom?

Wie gaat de 32 vluchtelingen opvangen die al twee weken lang aan boord zitten van de Sea-Watch 3? Het vluchtelingenschip, onder leiding van kapitein Anne Paul Lancel uit Meppel, dobbert nu al een tijd voor de kust van Malta, in afwachting van groen licht van een land.
Nederland gaf al aan maximaal zes te willen opvangen, mits andere landen in de Europese Unie ook mee willen doen. Zo zou Duitsland ook bereid zijn vluchtelingen op te vangen. De Europese Commissie heeft de zaak alleen nog niet rond.

Misschien naar Napels?
Maar nu lijkt er ineens schot in de zaak te zitten. Gisteren gaf de burgemeester van Napels aan het schip veilig de haven van zijn stad in Italië te willen binnenloodsen. Dat klinkt als goed nieuws voor de 22 bemanningsleden van de Sea-Watch 3 en de 32 vluchtelingen aan boord.

Kapitein Lancel houdt nog wel een slag om de arm. "Het is wel heel belangrijk dat we dit volgens de regels doen", zegt hij. "We gaan natuurlijk graag in op wat de burgemeester van Napels zegt, maar dat moet wel op een dusdanige manier gebeuren dat er geen consequenties zijn."

Afbeelding

De bemanning en de migranten aan boord van de Sea-Watch 3 (foto: eigen foto)

Kinderen aan boord
Twee weken geleden redde de Sea-Watch 3 de 32 migranten uit een rubberbootje in de buurt van Libië. Onder de vluchtelingen zijn ook drie minderjarigen, twee kleine kinderen en een baby. "Ze komen onder meer uit Libië, Mali en Sudan. Inclusief onze eigen mensen zitten we nu op zeventien verschillende nationaliteiten aan boord."

Het vluchtelingenschip was voorbereid op een tocht van een dag of drie. Dat is dus iets langer geworden. Met alle gevolgen van dien, vertelt Lancel. "We hebben steeds minder goed voedsel. Aan boord hebben we alleen bouillon, rijst en bonen. Dat is fijn om in het begin even mee aan te sterken, maar daar kan een mens niet twee weken op leven." Lancel verwacht dat er vandaag een nieuwe voorraad voedsel en drinken wordt gebracht. Ook moet er nieuwe bemanning komen.

Sea-Watch is een Duitse non-profitorganisatie, die in 2015 werd opgericht. De crew werkt vooral vrijwillig. Het 55 meter lange schip Sea-Watch 3 vaart vanuit Malta onder Nederlandse vlag, op zoek naar vluchtelingen in nood.


Ze zijn vrolijk, maar voor hoelang?
Anne Paul Lancel

Volgens de Meppeler kapitein gaat het met de migranten naar omstandigheden wel redelijk goed. "Onze gasten zijn op zich wel in een goede bui", vertelt hij vanaf z'n schip. "Ze zijn wel vrolijk, maar dat gaat niet zo blijven. Het is voor al deze mensen een onzekere tijd. Maar dit is nieuw voor ons allemaal, ik kan me niet herinneren dat het ooit zo lang heeft geduurd. Dus hoe de mensen zich gaan houden, weet ik niet."

Het kan van de ene op de andere dag ineens heel anders zijn, meent Lancel. Aan boord zijn er artsen die kunnen handelen mocht er iets fout gaan. "Maar ik heb nog geen signalen ontvangen dat het niet goed gaat. Dus ik kan er nog wel goed op slapen."

Zelf merkt Lancel al wel dat de sfeer anders is dan een week geleden. "We zijn eigenlijk voorbereid om ze maar een dag of drie aan boord te hebben. We proberen ze zoveel mogelijk bezig te houden. De televisie die in de ruimte voor de bemanning hing, is nu waar de gasten slapen, zodat ze een film kunnen kijken."

Afbeelding

Een jong meisje aan boord van het schip (foto: eigen foto)

Politieke discussie
Lancel heeft ervaring met het redden van migranten uit rubberboten. En dus ook met het getouwtrek over wie vluchtelingen op moet nemen. "In het verleden heb ik ook wel vervelende dingen meegemaakt. Dus je zet je schrap. Maar dit is wel heel vreemd."

Toch snapt hij de politieke discussie hierover ook wel. "Het is ook niet makkelijk", vindt de kapitein. "Maar dit probleem wordt nu teruggelegd op het schip. Dat is voor mij een lastige situatie. Want wat als er ineens iets misgaat met het schip? Wat als het zinkt of in brand vliegt? Maar als iedereen gewoon een gelijke hoeveelheid mensen opneemt, hebben we het nergens meer over."

Lancel is ervan overtuigd dat er uiteindelijk een oplossing gevonden wordt. "Er komt een moment dat de mensen echt ergens heen moeten." Als Nederland inderdaad zes opvarenden wil opvangen, dan komen zij hier in de normale asielprocedure. Hebben ze geen recht op asiel, dan moeten ze terug naar hun eigen land.


Een van de artsen op het schip vertelt hoe het met de migranten gaat.