Dorpshuis Anloo flink gepimpt: van kil sportzaaltje naar sfeervolle dorpsruimte

Van een kil en kaal sportzaaltje is het dorpshuis Anloo binnen twee maanden getransformeerd in een sfeervolle, multifunctionele dorpsruimte. Na 25 jaar niks doen, is er voor een halve ton aan verspijkerd en kan het dorpshuisbestuur weer vooruit.
Zaterdag is de heropening. En een kleine groep vrijwilligers, 'de harde kern', is deze dagen nog hard aan het werk om de laatste puntjes op de i te zetten.

Voor in totaal 50.000 euro is er geïnvesteerd in de dorpsaccommodatie, pal achter de dorpsschool. 20.000 euro komt van de gemeente, 15.000 van fondsen en 15.000 is er bespaard door zelf flink de handen uit de mouwen te steken. "Natuurlijk scheelt het kosten dat wij hier met een clubje bezig zijn. Maar het is gezellig en het houdt ons ook van de straat", lacht gepensioneerd schilder Roelof Schuurman.

Gehorig
Voorzitter Erwin Bos van Dorpshuis Anloo is trots op de 'harde kern'. "Die vele handen, die doen het hem wel. Het bespaart echt een hoop. Anders had dit niet gekund." Het was volgens hem ook hard nodig, dat het dorpshuis gemoderniseerd werd. "Het was hier gewoon een kille bedoening, en supergehorig. Als we boven wilden vergaderen, konden ze beneden in de sportzaal letterlijk horen wat er gezegd werd. En andersom ook. Dat is nu verleden tijd hopen we, dankzij goede isolatie."

Onherkenbaar
Op de begane grond is de sportzaal onherkenbaar geworden. De versleten blauwe sportvloer heeft plaatsgemaakt voor een fonkelnieuwe vloer van PVC laminaat. Geschikt voor de gymlessen van obs Anloo. En ook qua sfeer passend bij de gezellige optredens van het plaatselijke koor en voor bijeenkomsten van de Vrouwen van Nu. "Het is multifunctioneel geworden deze zaal, voor alle verenigingen en voor de school", vertelt Bos.

De kale stenen muren zijn gestuukt en geschilderd, en de ruimtes met sporttoestellen hebben schuifdeuren gekregen. "Er hingen oude gele gordijnen voor, en het waren ook tochtgaten. Nu is het netjes opgeborgen, zonder dat er kou vandaan komt." Aan de wanden prijken vier grote foto's van fraaie dorpsgezichten van Anloo.

Technisch foefje
Om te voorkomen dat de laaghangende plafondlampen gelijk aan barrels worden gegooid tijdens balsporten, is er een technisch foefje bedacht. "Even draaien met dit speciale sleuteltje hier in dit stopcontact, en alle zeven lampen gaan helemaal omhoog, tot bovenin de nok. Handig toch?", glundert Bos.

Ondertussen is een harde kern van oudere vrijwilligers nog druk met het het schilderen van de laatste deuren, herinrichting van het nieuwe keukentje met extra kastjes en bar, en het uitproberen van de afwasmachine die er ook eindelijk is. "Handig hoor! Hebben we van de Stichting Etstoel gekregen, die schonken ons 4.000 euro. We moesten alles met de hand afwassen. Dus best veel werk als de zaal vol zat", vertelt vrijwilligster Arendje de Jonge.

Op de eerste verdieping is de donkere, open vergaderruimte met biljarttafel dankzij witte wanden, met isolatiemateriaal, veranderd in een mooi licht zaaltje, waar voortaan 'in stilte' vergaderd kan worden. "Geen herrie meer te horen van beneden, en dankzij een deur kan deze ruimte afgesloten worden."

Geen geld voor toiletblok
Is er voor het dorpshuis nu niets meer te wensen over? "Jawel, geld voor het aanpakken van de toiletten, dat is er helaas niet meer. Maar wethouder Heijerman komt zaterdagmiddag bij de opening. Wellicht kan hij dat dan als sluitstuk nog cadeau doen", grapt De Jonge.
Deel dit artikel: