Winter '79: Sander zat twee nachten 'vast' in de gevangenis

Sander van Huffelen dacht dat hij mazzel had, die februariochtend in 1979. Het sneeuwt al behoorlijk, maar toch kan hij nog wel op z'n werk komen. Wat hij dan nog niet weet, is dat hij de komende twee nachten zijn eigen bed niet zal zien. Hij zit twee dagen 'vast' in de gevangenis.
Sander, destijds 24 jaar, werkt als kok in gevangenis Bankenbosch in Veenhuizen. "Ik stond 14 februari om vijf uur op, maakte mij klaar en stapte twintig minuten later in de auto. Het sneeuwde al behoorlijk, maar ik kon nog redelijk doorrijden en was ruim op tijd."

Maar dan begint het veel heviger te sneeuwen. "Rond acht uur belde ik mijn collega, die om half elf moest beginnen", herinnert Sander zich. "Ik zei tegen hem dat hij er verstandig aan deed om op tijd naar Veenhuizen te rijden. Hij zei dat hij zich direct zou aankleden en hierheen zou komen."

Onmogelijk om naar huis te gaan
Het zal nog uren duren voordat zijn collega er is. "Hij was er 's middags pas om half vijf", vertelt Sander. "Hij was compleet ingesneeuwd langs de Norgervaart. Daar heeft hij de hele ochtend bij mensen in huis gezeten. Het werd een soort opvanghuis van gestrande automobilisten." Uiteindelijk wil hij toch graag naar Sander toe om ook te werken. Een boer haalt z'n trekker op en sleept hem naar Veenhuizen. "Levensgevaarlijk."

"We waren blij dat hij er was", zegt Sander. "Maar ja, toen was het zover dat we eigenlijk vrij waren en naar huis wilden." Alleen, dat gaat niet. Het is onmogelijk om naar huis te gaan. Tja, wat doe je dan? "Je moet toch wat", vertelt Sander nuchter. "Je kunt niet in de keuken slapen. Dus toen hebben we met de directie overlegd en kregen we twee celletjes. Daar hebben we twee nachten geslapen."

We sliepen heel onrustig.
Sander van Huffelen

Na de werkdag zitten Sander en zijn collega in de gemeenschappelijke ruimte. Inderdaad, tussen de gedetineerden. "We vonden dat best spannend", weet hij nog. "We hebben wat spelletjes gedaan. Je kon er tafeltennissen en tv kijken."

Helemaal zonder gevaar is dat niet. "Er zaten wel heel sociale mensen tussen, maar er waren ook wat boefjes bij. We kregen van iemand al de tip om niet mee te doen met klaverjassen." Ze zouden gegarandeerd 'genaaid' worden en veel geld kwijtraken.

Nee, Sander en z'n collega zijn niet echt op hun gemak. Ook niet als ze gaan slapen. "We gingen heel vroeg naar bed. Je vraagt je dan toch wel af: gaan ze ons testen 's nachts?" Lekker slapen is er dan ook niet echt bij. "We sliepen heel onrustig. 's Ochtends om vijf uur gingen we weer aan het werk, in de hoop dat we 's avonds naar huis konden. Maar niet dus."

'Ik zal het nooit vergeten'
De twee blijven noodgedwongen nóg een nacht in de cel. De volgende dag kunnen ze na hun dienst dan eindelijk huiswaarts. "Toen ik thuiskwam was er toch wel een bepaalde ontlading van angst en emotie." 14 februari 1979 staat nog altijd in het geheugen van de inmiddels 64-jarige Sander van Huffelen gegrift. "Het was heel indrukwekkend, maar ook leerzaam. Een spannende en mooie tijd. Ik zal het nooit vergeten."

RTV Drenthe besteedt donderdag 14 februari de hele dag aandacht aan de barre winter van 1979. De mooiste verhalen en videobeelden zie je tussen 10.00 uur en 13.00 uur op TV Drenthe. Op Radio Drenthe en op onze website staan we de hele dag stil bij die bewuste winterdag.