Zoon KNIL-militair schrijft boek over pijnlijke familiegeschiedenis

Dave Stenekes uit Emmen heeft een boek geschreven over zijn vader Berend. Berend was vroeger een KNIL-soldaat. Het boek 'Erfenis van de KNIL-soldaat' gaat over de pijnlijke en traumatische geschiedenis van de familie Stenekes.
Berend Stenekes was actief in de Eerste Wereldoorlog en vocht in de Tweede Wereldoorlog en tijdens de politionele acties in Indonesië voor het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). "Het boek is een aandenken aan mijn vader", vertelt Dave Stenekes. "De gebeurtenissen kwamen steeds weer boven. Ik vond het zo erg wat er gebeurd was."

Stenekes 'junior' vond vooral de houding van de Nederlandse staat tegenover de repatrianten uit Indonesië heel erg. "Als je klein bent, heb je daar geen benul van. Maar met de jaren speelde het steeds vaker op. Zo ontstond uiteindelijk het boek."

Veel pijn
De subtitel van het boek is 'Misschien wel het boek dat niet geschreven mocht worden'. "Er is zoveel gebeurd, met toestemming van de Nederlandse staat", legt hij uit. "Er zijn zo veel doden gevallen. Ik noem het hebzucht van Nederland, om de kolonie Indonesië te willen behouden. De gevolgen waren niet te overzien. Dat heeft mij veel pijn gedaan."

Niet alleen emotionele pijn, maar ook fysieke pijn. De vader van Stenekes is zwaar getraumatiseerd en dat uitte zich op een vervelende manier. "Mijn vader werd agressief. Hij had er zo'n trauma aan overgehouden, dat hij ons strafte. Dat was wat hij geleerd had."

'Het gezin was gebroken'
Dave en zijn broers en zussen werden geboren in Nederlands Indië. Toen Indonesië onafhankelijk werd, moesten ze naar Nederland. Bij terugkeer in Nederland belandde de familie Stenekes naar eigen zeggen in de ellende.

"Als je in Indonesië alles hebt opgebouwd en ineens het bericht krijgt dat er een boot naar Nederland op je wacht... Dat heeft het gezin gebroken. Je bent officieel wel een Nederlander, maar je wist niet waar je heen moest. We hadden niks."

Pijn op papier
De pijn heeft Stenekes nu vertaald naar een boek. "Het schrijven deed mij ook pijn. Je zet het wel op papier, maar de gedachten blijven hangen. Alles kwam naar boven."

Maar voor de verwerking is het volgens Stenekes wel goed. "Het is gewoon wat ik wilde opschrijven. Maar het gaat niet om mij, het gaat om de KNIL-soldaten."