Van Morrison is niet in Grolloo voor de gezelligheid, maar om veel te spelen

Een strakblauwe lucht en temperaturen die schommelen rond de 24 graden. Het bier is koud en smaakt dus extra goed in Grolloo, tijdens het Holland International Blues Festival. Alle ingrediƫnten voor een topfestival zijn er.
Vanaf de parkeerplaats, die normaal gesproken een weiland is, loop je Grolloo in. Langs de kerk en dan rechtsaf. Naast Café Hofsteenge is de ingang. De sfeer is uitgelaten, iedereen heeft zin in het bluesweekend.

Of dat weekend ook een succes wordt, is voor één stel nog de vraag. Hun kaarten worden geweigerd bij de ingang. De barcode wordt niet gescand. Je gaat er dus al gauw vanuit dat de kaarten ergens via de krochten van het internet zijn aangeschaft. De man zegt dat ze gewoon via de officiële kanalen gekocht zijn. De mensen die de kaartjes scannen roepen de hulptroepen in. Of ze ook echt zijn binnengekomen, blijft voor mij een vraag. Ik kan doorlopen en ben binnen.

Danielle Nicole
Een zonovergoten ‘binnenplaats’ begroet mij. De zon brandt goed, het is tijd voor een biertje. Net op tijd voor de eerste act ben ik binnen. Danielle Nicole speelt. En hoe.

De driekoppige band klinkt alsof 'ie bestaat uit twee keer zoveel mensen. Nicole zingt met een lekker rauw randje. De schurende zanglijnen en bluesy gitaarlicks kunnen de mensen in het publiek wel bekoren. Twee mannen kijken ‘vies’ tijdens zo'n lick en knikken instemmend.

Doventolken
Even verderop, op de tribune, gaat de aandacht ook veel uit naar iets anders. Twee doventolken wisselen elkaar om de zoveel nummers af om twee slechthorenden mee te laten genieten. Anouk is een van die tolken. “We worden hier heel fijn ontvangen. Bij andere festivals is het vaak lastig om mee te gaan met de slechthorenden”, vertelt ze. “Hier niet.” Veel tijd om te praten heeft Anouk niet. Van alle kanten worden zij en haar collega gecomplimenteerd. “We krijgen veel positieve reacties.”

Tekst gaat verder onder de foto
Afbeelding

Op de trap staan de doventolken (foto: Roy van Gool / RTV Drenthe)

'Van Morrison moet z'n best doen'
Dan keert Johan Derksen, strak in het pak, terug op het podium. Hij kondigt Curtis Salgado aan. De zanger begint lekker en wisselt de nodige Chicago- en Memphis-blues af, maar kabbelt daarna een beetje voort. Tim en Hanneke uit Dalen zijn niettemin lyrisch. "Van Morrison moet straks z'n best doen hoor", zegt Tim. "Dit was fantastisch."

Tim heeft een passe-partout, zijn vrouw alleen een ticket voor de vrijdag. "Mijn vrouw wilde heel graag naar Van Morrison, dus zij is vandaag met mij mee." Het stel, dat op de bluescamping in het dorp staat, kijkt dus erg uit naar Van the Man, de grote publiekstrekker dit jaar.

De 'gitaargezichten' van Jonny Lang
Maar voor het zover is, mag eerst Jonny Lang nog zijn kunsten vertonen. De zanger en gitarist heeft een doorleefde bluesstem en klinkt alsof hij dit al tientallen jaren doet. Lang laat z'n gitaar veelvuldig janken en trekt daar de bijbehorende gezichten bij. De Amerikaan heeft het gas erop, maar pakt ook de rust in nummers zoals Red Light en het afsluitende Lie to Me, dat klein begint, maar groots eindigt.

Tekst gaat verder onder de foto
Afbeelding

Jonny Lang maakte indruk in Grolloo (foto: Roy van Gool / RTV Drenthe)

Prima show, vinden ook Emo en Janet uit Vlagtwedde. Ze doen hun oordoppen uit en komen eventjes bij. Het is hun eerste keer op het Holland International Blues Festival. "Het is goed georganiseerd", vindt Emo. "Je kan over het algemeen ook goed doorlopen." Zijn vrouw sluit zich daarbij aan. "We hebben er ook bewust voor gekozen. Ze zeggen dat er hier in de tent eigenlijk meer mensen kunnen, maar dat ze dat niet willen. Perfect."

Hoe is het met het humeur van Van Morrison?
De twee zijn gekomen voor de acts die dan nog op het programma staan: Van Morrison en ZZ Top. Eerst Van the Man. Zou hij er een beetje zin in hebben? Het is algemeen bekend dat de Noord-Ier soms z'n grillen heeft en af en toe zelfs chagrijnig op het podium staat.

Van Morrison betreedt het podium in een pak met subtiele glitters en een goeie hoed. En natuurlijk met die kenmerkende stem. Na ruim vijftig jaar is die allesbehalve minder geworden.

De liedjes volgen elkaar in rap tempo op. Van Morrison praat niet met het publiek. Stiekem hoop ik nog dat hij iets zegt over zijn connectie met Grolloo, gezien zijn verleden met Cuby + The Blizzards. Maar nee, daar is hij niet voor gekomen. Hij komt om te spelen. Als het ene nummer afgelopen is, komt het volgende er meteen achteraan.

De bekende hits
Halverwege de set komt ook het publiek lekker los als de bekende nummers worden ingezet. Er wordt meegebruld met I Can't Stop Loving You en Here Comes the Night van Them, de vroegere band van de blueslegende. De hits worden dus wel gespeeld. En ja hoor, daar is natuurlijk ook Brown Eyed Girl. De tent gaat uit z'n dak. Daarna keert Van Morrison nog voor één nummer terug: Gloria. Terwijl de band aan het eind bezig is met de outro, neemt Van Morrison kort afscheid van het publiek en verlaat het podium onder luid applaus. Een uitstekend optreden.



ZZ Top sluit af
Meteen na Van Morrison is het tijd om wat eten en drinken te halen. Duizenden mensen besluiten dat ook. Het duurt dus eventjes voordat je de tent uit bent. Buiten is het inmiddels een stuk kouder, als Grolloo zich nog één keer opwarmt voor het slotstuk van de avond. Want wie denkt dat de mensen alleen voor Van Morrison zijn gekomen, moet nog eens goed kijken. Er lopen heel wat mensen in een ZZ Top-shirt rond. Willem uit Hoogezand heeft niet zo'n shirt, maar wel bijna net zo'n imposante baard. Het is wel duidelijk voor wie hij naar het dorp is gekomen.

De twee bebaarde frontmannen van ZZ Top en hun drummer (Frank Beard, die dan weer niet zo'n lange baard heeft) weten het publiek prima te vermaken. Klassiekers zoals Gimme all your Lovin' en I'm Bad, I'm Nationwide komen al snel voorbij. Met hun zonnebrillen en enorme muur van versterkers zijn ze wel cool. Sommigen zullen het misschien een beetje kitcherig vinden, maar je moet ervan houden. Het lijkt erop dat dát in ieder geval wel goed zit in Grolloo.