Dochter krijgt verhaal achter boekjes die ouders in de oorlog maakten op Landgoed de Vossenberg

Emotioneel. Zo omschrijft Rehana Udin het ontvangen van twee boekjes met tekeningen van haar vader en gedichten van haar moeder. Gemaakt in de Tweede Wereldoorlog toen ze woonden in het stookhuisje bij Landhuis de Vossenberg.
Ze ontving de boekjes vandaag uit handen van Bart Schiphuis op de plek waar het allemaal is gebeurd: Landgoed de Vossenberg in Wijster. Schiphuis kreeg de boekjes van een oud-oom en oud-tante die destijds op het landgoed woonden. Na zes jaar speuren vindt hij dochter Rehana in Frankrijk via internet.

Bijzonder moment
"Er valt eigenlijk een last van mijn schouders. Nu kan ik op het landgoed om me heen kijken zonder te denken: waar zijn ze en hoe krijg ik ze te pakken", zegt Schiphuis.

Rehana Udin was een paar maanden oud toen ze met moeder Freddij Bertha Hemmel, vader Sam Oedin en haar zus van 3,5 jaar oud als evacué vanuit Bennekom naar het landgoed in Wijster kwam. Het is voor het eerst na de oorlog dat ze het huisje ziet. Het huisje heet om onduidelijke redenen Piet Verdriet.

"Dit is je oude woning. 75 jaar geleden", zegt Schiphuis bij het betreden van het stookhuisje. "Ongelooflijk", zegt Udin op zijn Frans. "Ik had gedacht dat het nog veel kleiner was." Daarop reageert Schiphuis: "Je zou hier in een noodgeval wel met vier mensen kunnen wonen."

Na de oorlog trok het gezin naar Java. Daar werd de verhollandste naam Oedin veranderd in Udin. Dat is ook de reden dat Rehana zo moeilijk was te traceren.


Duidelijker beeld
Nog belangrijker dan het ontvangen van de boekjes vindt Udin de verhalen die Schiphuis erbij vertelt. "Ik heb nu meer dan een beeld. Mijn vader was niet zo'n verteller. Bart heeft heel veel dingen uitgezocht. Hij vertelt wat zijn oom en tante hier allemaal deden. Dingen die mensen hier in de buurt ook niet weten", aldus Udin.

Vraagt dit verhaal niet om een boek? "Dat is er al. Het moet alleen nog even geschreven worden", lacht Schiphuis.
Deel dit artikel: