'Als je het virus eenmaal hebt, is er geen weg terug'

Voor de vijfde keer is Tamara Hiddes uit Emmen vanmorgen begonnen aan de Vierdaagse van Nijmegen. Vier keer veertig kilometer, volgens Tamara een 'makkie'.
Maar toen ze dat zei was ze net vijf kilometer onderweg. Heerlijke meters, volgens Tamara: "Je hebt nu nog geen pijn aan de benen, je bent nu nog fit. " Kort na de finish van de eerste dag, om kwart over twee, is dat al afgezwakt tot 'ging wel'. De eerste twintig kilometer ging het soepel, daarna werden de benen zwaarder. "Een klein dipje, maar eigenlijk ging de eerste dag prima."

Tamara loopt de Vierdaagse ongetraind. Dat deed ze vorig jaar voor het eerst en toen ging het goed. "Op wilskracht kom ik meestal wel ver." En anders helpen de toeschouwers haar wel vooruit. "Het is net de Tour de France: overal publiek, campers en aanmoedigingen." 

"Je loopt met 45.000 man dus je hebt wel een beetje aanspraak onderweg. Dat sleept je er wel doorheen. En vooral in de dorpjes, ongelooflijk veel mensen langs de kant. Als je er dan even doorheen zit, die mensen slepen je erdoorheen."

Besmet met het virus
De 99ste editie van de Vierdaagse, in 2015, was de eerste voor Tamara. "Ah, die was zwaar, deed zoveel pijn. Toen dacht ik: dit doe ik nooit meer. Maar ja, het jaar erna was de honderdste en die is toch wel speciaal. Dat was fantastisch. En nu heb ik het virus te pakken."

Want volgens Tamara zijn er twee opties na een zware Vierdaagse. "Of je doet het nooit meer, of je hebt het virus te pakken en je blijft lopen. Ik heb het virus gekregen."
Meer over dit onderwerp:
Emmen vierdaagse
Deel dit artikel: