Vijftig jaar Appleknockers Flophouse: geen striptease, wel jenever

Appleknockers Flophouse. Vijftig jaar geleden verscheen deze iconische lp van Cuby + Blizzards. De presentatie van de plaat liep uit op een rel. Vanavond zijn in Grolloo zo'n tweehonderd bluesliefhebbers bij elkaar voor een throwback naar 1969.
In 1969 is café Perkaan in Wezup de plek waar de lp Appleknockers Flophouse wordt gepresenteerd. Plaatselijke boeren en arbeiders zijn uitgenodigd om, op kosten van de platenmaatschappij, te komen drinken. Zonder hun vrouwen. De jenever vloeit rijkelijk en een stripteasedanseres brengt de sfeer tot een hoogtepunt. Alles wordt vastgelegd op film. 

De volgende dag, toen eenieder wat ontnuchterd was, drong pas door wat er eigenlijk was gebeurd. Het hele dorp sprak er schande van. De burgemeester moest er aan te pas komen om de gemoederen te bedaren. Toen werd besloten dat de beelden niet mochten worden gebruikt. 

Een jenever bij binnenkomst
Nu, vijftig jaar later en op de dag dat Harry 'Cuby' Muskee in 2011 overleed, wordt die avond herbeleefd. Niet in café Perkaan, maar in Café Hofsteenge in Grolloo. Geen plaatselijke boeren, maar een zaal vol vooral zestigplussers uit heel Nederland.

Bij binnenkomst krijgt men een gratis glaasje jenever aangeboden. Net als in 1969. De band Easterfield begint de titelsong Appleknockers Flophouse te spelen. Bluesliefhebbers in het publiek knikken mee of tikken op de maat met hun voet.

Van hiphop tot strijkkwartet
Wat volgt zijn verschillende nummers van de lp, maar dan in een modern jasje. Een strijkkwartet begeleidt zangeres Beau Veldkamp bij haar interpretatie van Go down sunshine. Draaitafels worden het podium op getild voor een hiphop-act met Sensicane en Sendeep uit Assen. In het publiek, op de wc en voor het podium duiken soms jonge acteurs op van Garage TDI die de boel ontregelen.

Heel wat anders dan vijftig jaar geleden. "We hebben geprobeerd om niet het verleden te reanimeren, maar met de blik van 2019 iets te doen dat vijftig jaar geleden is gebeurd", zegt artistiek leider Gerhardt Heusinkveld. 

Het ging er niet zo heftig aan toe als vijftig jaar geleden. "Een beetje jammer hè, maar toen was ik er zelf ook niet bij," zegt een vrouw met hoed lachend. "De muziek is even wennen, maar ook niet verkeerd. Ik vind juist de violen wel heel leuk."