Kerkbestuur en monumentencommissie eens over toekomst Stefanuskerk

Na een lange stilte kan de Stefanuskerk in Beilen weer verder met de verbouwplannen. De  gemeente Midden-Drenthe, de Kerkenraad en Monumentenwacht hebben de visie van de kerk goedgekeurd. Maar daarvoor zijn wel concessies gedaan.
De Stefanuskerk is een authentieke Dingspilkerk met verschillende historische aspecten. Omdat het kerkbestuur de kerk in de toekomst meer wil inzetten voor ceremonies, zoals bruiloften, begrafenissen en evenementen, moet het anders worden ingericht en dat ligt gevoelig bij zo’n religieus en historisch monument. 

Zo gevoelig, dat ondertussen bomen en planten groeien in de kerk omdat de knoop maar niet werd doorgehakt. Tot nu. De bomenkap kan eindelijk beginnen.  

Vloer een heikel punt 
Het verplichte archeologische onderzoek vond al meer dan een jaar geleden plaats, maar overeenstemming over de nieuwe vloer was er nog niet. Met als gevolg dat de vloer er al uitgehaald was, maar een nieuwe vloer er nog niet in mocht. 

De staat van de kerk rond een cruciale verbouwing, die van 1937, moet volgens de monumentencommissie terug te vinden zijn in het nieuwe ontwerp en dat was in strijd met het oorspronkelijke plan van kerk.

Nu wordt gekozen voor een middenweg: “De banken mogen eruit, maar het moet wel te zien zijn hoe ze oorspronkelijk gestaan hebben. Dat gaan we nu doen met een overgang van plavuizen naar de houten vloer”, legt Jan Drogt, voorzitter van de Stefanuskerk, uit.  

Drogt is blij dat de kerk na een lange tijd weer vooruit kan. “We zijn hier erg bij mee. De afgelopen maanden hebben we intensief met elkaar gesproken en het dreigde allemaal wat vast te lopen. Op een paar aanpassingen en ideeën na, kunnen we verder met de visie van drie van onze plannen.” 


Bijgebouw in andere vorm 
Informele gesprekken tussen de monumentenwacht en een extra architectenbureau waren uiteindelijk de oplossing voor het trage proces. Volgens Drogt ook goed voor de kerk om een beeld te krijgen van de monumentale waarde. 

Zo bleek de ingang aan de noordzijde van de kerk erg waardevol. Het diende als oorspronkelijke ‘damesingang’ van de kerk. Bijzonder, in een goede staat en daarom één van de redenen dat het bijgebouw, niet zoals het plan, kan worden geplaatst tegen de muur. DAAD architecten uit Beilen heeft er een oplossing voor bedacht.  

“We hebben gekeken naar hoe we de bestaande kerk zo min mogelijk belasten met hopelijk toch een architectonisch, interessant bijgebouw,” legt Rob Hendriks van het architectenbureau uit. “We gaan het bijgebouw met een glazen gang verbinden met de kerk en dan sluit-ie heel precies aan bij de oude damesentree. We willen verder niks aan het gevelwerk kapotmaken.” 

Preekstoel mag niet worden verplaatst 
Over het laatste plan was meer verdeeldheid. De oude preekstoel die bij de verbouwing in de jaren ‘30 in de kerk is geplaatst, mag volgens de monumentencommissie niet verplaatst worden. 

“We wilden ruimte maken voor een soort poortconstructie die beide delen van de kerk van elkaar kon scheiden en waar licht en geluid en dergelijke in zijn opgenomen. Wat ons betreft stond die poort iets te dicht op de preekstoel en daarom wilden we de preekstoel naar achteren verplaatsen”, vertelt Hendriks. 

“Nu heeft de monumentencommissie gezegd dat zij de preekstoel op dezelfde plek wil houden en daar kunnen wij ook mee leven. We moeten alleen kijken wat we met de portaalconstructie doen.” 

Definitief?
Hoe concreet de nieuwe afspraken ook zijn, definitief is het nog niet. De komende tijd worden vergunningen aangevraagd en kunnen mensen nog bezwaar maken. Het kerkbestuur is in ieder geval opgelucht dat er weer stappen zijn gezet. 

“We hebben nu behoefte aan een positief signaal. We krijgen veel vragen over wanneer de kerk weer gebruikt kan worden. Er was zelfs wel eens twijfel óf de kerk weer gebruikt kan worden. Nou, dat hoeft niet. We hopen toch dat we nu het proces naar realisatie in gang hebben gezet en dat het niet al te lang meer duurt.” 

Deel dit artikel: