Oud-directeur Hoogsteen van WMD blij met einde onderzoek naar debacle Indonesië

Oud-directeur Karst Hoogsteen van Waterleiding Maatschappij Drenthe (WMD) is opgelucht dat de procedure tegen hem door de WMD is stopgezet. De aandeelhouders besloten vandaag geen zaak tegen hem aan te spannen. "Daarmee komt er een eind aan een uitermate vervelende periode", zo zegt hij.
Hoogsteen werd verweten dat hij op eigen houtje miljoenen euro's in waterprojecten in Indonesië heeft gestoken, zonder dat hij daar mandaat voor had. Dat kostte het Drentse waterbedrijf uiteindelijk ruim 13 miljoen euro. Het in Indonesië geïnvesteerde geld kwam nooit terug.

Grijs van geworden
Vier jaar wordt Hoogsteen achtervolgd door de affaire. "Ik ben er compleet grijs van geworden. Want vergeet niet, dit proces is al vier jaar aan de gang, en dat gaat je niet in de koude kleren zitten", zegt hij. "Want ik ben flink weggezet in die vier jaar."
Maar hij had goede therapie, zo vertelt hij. "Ik ben baancommissaris bij golfclub De Semslanden bij Gasselte, en houd me bezig met het onderhoud van de baan, samen met de greenkeeper, maar ook van het landgoed van 60 hectare, met natuur. Dat werk is mijn therapie."

Dat proces, waarbij het project Indonesië zich ineens tegen hem keerde, begon eind 2015. Toen was hij nog directeur, waarna hij in april 2016 vervroegd vertrok. "Er is van alles over deze zaak gezegd en geschreven, met allerlei beschuldigingen mijn kant op, maar ik word er op straat niet op aangekeken en niet op aangesproken. En nu er geen procedure komt feliciteren een heleboel mensen mij zelfs", zegt hij.

De minister vroeg om hulp voor Indonesië
Hoogsteen begon met de projecten in Indonesië na een oproep van het kabinet. Er was subsidie voor beschikbaar. Hij dacht door te investeren in Indonesische waterbedrijven dat de bevolking daarmee geholpen was. Het geïnvesteerde geld zou met rente terug komen, waardoor het weer op een andere plek ingezet kon worden.

Maar de Indonesische waterbedrijven betaalden bijna niets of soms helemaal niets terug. Ze hadden vaak moeite om de eigen bevolking zover te krijgen dat ze voor schoon water wilden betalen. Daarom werd eerst de rente die deze bedrijven moesten betalen kwijtgescholden. En later werden de schulden ook kwijtgescholden. De WMD bleef uiteindelijk achter met een scheur van zo'n 13 miljoen euro in de broek.

Activiteiten afbouwen
Uiteindelijk betaalde de Indonesische partners mondjesmaat wat terug. De nieuwe directie, Raad van Commissarissen en aandeelhouders, wilde niet wachten tot de Indonesische partners terug zouden betalen en besloten alle activiteiten die niet met Drents drinkwater te maken hebben af te bouwen.

 
Karst Hoogsteen vertrok eerder dan gepland met een afscheid in Wildlands in Emmen. Hij baalde enorm van de manier waarop hij werd neergezet. Hoogsteen vond en vindt dat hij naar eer en geweten heeft gehandeld in Indonesië. 



In een reactie op het besluit van de WMD donderdag zegt hij nogmaals dat hij niet met miljoenen aan het smijten was. “Ik heb als bestuurder van WMD altijd naar eer en geweten gehandeld, ook ten aanzien van de investeringen in schoon drinkwater-projecten in Indonesië. Helaas is in de media de afgelopen jaren vaak ten onrechte een ander beeld over mijn functioneren geschetst.”

Heel ander bedrijf
De ingenieur, die in totaal 36 jaar bij de WMD werkte, was er tien jaar adjunct-directeur en de laatste 20 jaar directeur. Inmiddels is de WMD volgens hem 'een heel ander bedrijf geworden'. "Natuurlijk was ik eigenzinnig, dat weet ik ook van mezelf, maar we hebben destijds verschillende projecten opgezet die ook zeker winst opleverden. Kijk maar naar de waterfabriek in Schoonebeek. Die draait goed."

Volgens Hoogsteen kwamen alle speciale activiteiten tezamen, zoals ook de bottelarij met bronwater uit Anloo, uiteindelijk op nul uit. "Het hield elkaar in evenwicht, zo timmerden we aan de weg als WMD. En iedereen, aandeelhouders en politici, waren erbij betrokken. En iedereen stemde ermee in en vond het mooi wat we deden." Volgens Hoogsteen zijn in de loop der tijd, vooral vanaf 2015, de keuzes anders geworden. "Het is politiek geworden, een heleboel kan niet meer."

Hij is ervan overtuigd dat de WMD met Indonesië minder schade had opgelopen, als ze er niet halverwege de stekker uit hadden getrokken. "Het was een project waar contracten liepen voor vijftien jaar. Dan na zeven jaar er zomaar mee stoppen, dat kost onnodig veel geld. Als je een hypotheek bij de bank hebt en je stapt er halverwege uit, dan ben je ook aan de beurt", zegt hij.

Bewijs niet eenvoudig
In april van dit jaar moest hij zich, net als een aantal ex-leden van de Raad van Commissarissen en accountants, verantwoorden in een verhoor onder ede voor de rechtbank in Assen, over de onverantwoorde uitgaven in Indonesië. Daar zei hij, net als de andere verhoorden, 'zich niet alles meer precies te herinneren'.
De uitkomst van deze verhoren heeft de WMD en haar aandeelhouders ertoe doen besluiten om te stoppen met de procedure. Bewijs leveren blijkt niet eenvoudig. Bovendien wordt het een langdurige en dure kwestie.

Last van schouders
Volgens de voormalig bestuurder valt er nu een last van zijn schouders. . "Maar ik had ook niet echt verwacht dat er wat uit zou komen. Maar ik ben blij dat het klaar is. Ik heb mijn therapie echt wel nodig gehad, met elke dag buiten en bezig zijn met gras en natuur hier bij De Semslanden. Maar al met al kan ik nu definitief een streep zetten hieronder."

Karst Hoogsteen, inmiddels 69 jaar, had zich het einde van zijn carrière toch anders voorgesteld. Hij wil nog eens benadrukken dat hij "het geld dat is geïnvesteerd in Indonesië daadwerkelijk is gestoken in schoon-drinkwaterprojecten. En ik blijf dankbaar dat de WMD daaraan een bijdrage heeft kunnen leveren."

Meer over dit onderwerp:
WMD Indonesië Karst Hoogsteen drinkwater Assen
Deel dit artikel: