Harald uit Assen volbrengt monsterschaatstocht en wil nog een keer

Hij vertrok gisterochtend rond zeven uur en een dikke tien uur later zat het er eindelijk erop. Harald Homan uit Assen schaatste een monstertocht van 200 kilometer over de Oostenrijkse Weissensee.

"Het begon heel moeizaam. Ik ben een paar keer gevallen. Als je 's ochtends vertrekt, is het nog donker. Dus dan heb je eerst nog een lampje op de helm. Maar ondanks dat viel ik toch", blikt Homan terug op de eerste uren van zijn prestatie. Daarna ging het beter, tot de laatste vijf rondes. "Ik kreeg behoorlijk last van mijn rug, het ging echt niet zo lekker meer. Maar ik heb er geen moment aan gedacht om te stoppen."

Harald wilde met zijn schaatstocht geld inzamelen voor de stichting Hartekind, een stichting die zich inzet voor onderzoek naar aangeboren hartafwijkingen bij kinderen. De inwoner van Assen zit nu op zo'n 9.300 euro.

Het is niet voor niets dat Harald voor het goede doel Hartekind schaatst. Zijn vrouw Henriëtte, zoons Bart en Ruben en dochter Marit zijn allemaal belast met het MYH7-gen, de erfelijke variant van hyperstrofisch cardiomyopathie. Een verdikking van de hartspier die kan leiden tot hartritmestoornissen en zelfs een hartstilstand. De familie liet zich testen nadat bij de moeder van Henriëtte de afwijking werd vastgesteld en bleek dat die erfelijk is.

Emotioneel

Meteen na het volbrengen van de tocht stroomden de felicitaties binnen. "We waren natuurlijk met een heel team van de stichting Hartekind. En er was ook een begeleidingsteam bij. Die vangen je op en feliciteren je. Dat is heel leuk binnenkomen. En het is toch ook wel een beetje emotioneel. Later op de avond zijn we uiteten geweest. Daarna was er in een feesttent voor alle deelnemers het Blarenbal."

Nog een keer

Met die blaren valt het bij Harald trouwens wel mee. "Ik heb geen blaren, helemaal niks. Maar mijn gewrichten en met name mijn rug doen nog wel zeer. Maar dat heb je er natuurlijk voor over." Op de vraag of hij het nog een keer zou doen, hoeft Harald dan ook niet lang na te denken. "Het is een enorme afstand, maar het is zo goed bevallen dat we nu al besloten hebben dat we volgend jaar weer gaan meedoen."

Lees ook:

Deel dit artikel: