Met beeldbellen toch klaarstomen voor de marathon van Denemarken

Het is behelpen. Maar cliënt Bob Mijwaard van fysiotherapiepraktijk De Molengaard in Assen is al lang blij dat hij kan beeldbellen met zijn fysiotherapeut. Om toch de broodnodige oefeningen door te nemen voor arm en been. Hij revalideert na een herseninfarct en het doel van deze verwoede hardloper is in september toch de marathon in het Deense Odense.

Dat doet hij trouwens samen met zijn behandelend fysiotherapeut Harry Jan Keizer, eigenaar van praktijk De Molengaard. Beiden doen op 27 september in Denemarken mee aan de Hans Christian Andersen Marathon. Het zal Bob's eerste marathon worden sinds zijn herseninfarct.

Marathon met racerunner

Ze zijn daarvoor vanaf eind vorig jaar samen in training, En beide mannen doen dat met behulp van een racerunner. Da's een snelle driewieler die de mannen veilig ondersteunt bij het hardlopen. Zonder ondersteuning kunnen de zestigers niet langer kilometers lang hardlopen.

Mijwaard, omdat hij als gevolg van een herseninfarct twee-een-half jaar geleden zijn rechterarm en -been niet meer goed kan gebruiken. En fysiotherapeut Keizer omdat hij een brakke heup heeft. Hij is eraan geopereerd, maar door complicaties is die heup er niet beter op geworden. Zijn evenwicht bewaren kost hem heel wat moeite, en overdag loopt hij meestal met een kruk. Maar beide mannen zijn dol op hardlopen. En als het niet 'normaal' kan, dan maar met ondersteuning, dus met de racerunner. "Een mooie vinding", zegt Keizer.

Harry Jan Keizer (l) en Bob Mijwaard tijdens een training (Rechten: RTV Drenthe/Ineke Kemper)

Roet in eten door corona

Maar corona dreigt roet in het eten te gooien van het revalidatie- en trainingsprogramma, waarmee Keizer zijn cliënt wil klaarstomen voor die Deense marathon. Eigenlijk zou Mijwaard deze week komen oefenen in het beweegcentrum van De Molengaard aan de Pottenbakkerstraat. Maar verscherpte kabinetsmaatregelen zorgen er sinds deze week voor dat dit niet meer kan. Elk contactberoep is verboden, en dus ook fysiotherapie en revalidatie.

Daar komt nog een extra complicatie bij. Mijwaard zit ook 'opgehokt' thuis. Zijn vrouw heeft namelijk corona-achtige verschijnselen, wat maakt dat buitenkomen voorlopig uit den boze is. Dus veilig wat in de buitenlucht oefenen, met een racerunner, kan even niet.

Oefenschema en beeldbellen

Maar fysiotherapeut Harry Jan Keizer is niet voor één gat te vangen. En dus bedacht hij snel oefeningen voor zijn revaliderende hardloopmaatje, die alvast in beeld zijn opgestuurd. En via beeldbellen is er deze week even kort contact, om te kijken hoe het cliënt Mijwaard vergaat. "Je hebt toch wat vragen, heb ik begrepen. Dus laat maar es even zien wat je kan, en hoever je die tilbeweging kan doen met je rechterarm", zegt Keizer, nadat hij beeldcontact heeft gemaakt via de computer.

Mijwaard tilt zijn 'slechte' rechterarm een stukje omhoog, waar ook een gewicht aanhangt. Het gaat hemzelf niet ver genoeg, want met zijn goede linkerarm komt ie stukken hoger. Maar fyiotherapeut Keizer is tevreden. "Prima zo, verder ga je ook niet komen. Zo hoog als met je goede linkerarm, dat gaat hem niet meer worden." Mijwaard is gerustgesteld, en laat nog even zien hoever hij zijn been gestrekt omhoog kan tillen. "Gewoon doorgaan met oefenen, meer kunnen we nu niet doen", besluit Keizer.

Tekst gaat verder onder video

Behelpen

De fysiotherapiesessie, via beeldbelllen, is na zo'n vijf minuten weer voorbij. Keizer moet er echt aan wennen. "Normaal gesproken heb je fysiek contact, je voelt, en stuurt bij. En bij revalidatie-oefeningen kun je gelijk ingrijpen als er iets niet goed gaat. Nu moet je afgaan op wat iemand zegt, en gelukkig kon Bob het ook laten zien. Zo probeer ik meer cliënten wat te helpen. Ik breng oefenmateriaal langs, en vervolgens maak ik een oefenprogramma voor ze. Bij de één werkt het, dat videobellen, en kun je af en toe ook nog es een geintje maken. Maar bij een ander werkt het niet. Het is behelpen, maar het is tenminste altijd beter dan niets."

Eén voordeel is er trouwens wel. De Asser fysiotherapeut moet op één dag zo vaak inloggen op zijn computer, vanwege al die beeldbelsessies met cliënten en het broodnodige werkoverleg met zijn zes medewerkers: "Die wachtwoorden, die vergeet ik nu niet meer, die zitten erin geramd."

Zorgen

Zorgen maakt Keizer zich wel. Vooral als de coronacrisis nog langere tijd aanblijft, en de fysiotherapie daardoor ook nog twee maanden langer stil blijft liggen. Zorgen over blijvende gezondheidsschade voor een paar cliënten die vanwege chronische aandoeningen, vastzittende spieren krijgen, die straks mogelijk niet meer los te maken zijn. "Dat baart me echt enorme zorgen. Hoe we dat alles dan weer goed moeten krijgen, dat wordt hard werken", besluit Harry Jan Keizer.

Lees ook:

Deel dit artikel: