Henk Busscher pakt de draad weer op: 'Ik moet dit gewoon doen, dit hoort bij mij'

Henk Busscher
Henk Busscher bij wat resteert van zijn bedrijf © RTV Drenthe/Rien Kort
Wat nu? Dat is de vraag die Henk Busscher een maand geleden door het hoofd schoot. Door een brand raakten de Klazienavener en zijn vrouw Jeanet in een klap hun woning en de muziekwinkel en muziekschool kwijt.
Maar Busscher is er de man niet naar om bij de pakken neer te zitten. Inmiddels hebben de twee weer een dak boven hun hoofd en heeft de bevlogen muziekleraar het lesgeven weer opgepakt.
Met wild maaiende armen 'drumt' Busscher enthousiast mee met een van zijn leerlingen. Michael, zijn pupil, ranselt naar hartenlust de vellen van zijn elektronische drumstel, terwijl hij met een verbeten trek om zijn mond het tempo volgt van de rockplaat dat uit de boxen schalt. Standje luchtalarm. Busscher is te spreken over de vorderingen van zijn leerling. Maar nog meer over de plek waar hij lesgeeft.
Het is een bescheiden, gemeubileerd kantoortje in buurthuis Ons Belang in Klazienaveen. Niet de plek die je snel in verband brengt met een muziekschool, maar voor de bevlogen Busscher is dit het begin van de wederopstanding. Hij is als een kind zo blij met de ruimte. "En ook de grote zaal mag ik gebruiken voor mijn lessen. Dat is geweldig!", lacht hij.

Twee minuten

Hoe anders stond Busscher er een maand geleden voor. Toen keek hij verslagen toe hoe zijn woning, zijn muziekwinkel en zijn muziekschool aan de Energiestraat in Klazienaveen tot de grond toe afbrandde. "In een klap was alles weg. Ook mijn werk en dat is wel even heftig, Dan sta je naar die brand te kijken en dan denk je: wat ga ik volgende week doen?"
Lang hoefde Busscher gelukkig niet met de handen in het haar te zitten. "De mensen van het buurthuis hebben mij zo verschrikkelijk goed geholpen. Drums, djembé en cachon: ik kan hier weer lesgeven. En het is op slechts twee minuten waar we wonen."
Muziekleraar Henk Busscher pakt de draad weer op na brand

Een goed gevoel

Want Busscher prijst zich gelukkig met de voorlopige woning waar zij nu over beschikken: pal tegenover hun afgebrande pand. "Onze buren hebben een huurwoning, die zij tot december verhuurden. Maar vlak na de brand bleken de toenmalige huurders nog deze maand te willen vertrekken. Tsja, dat was goed nieuws voor ons, want wij mochten erin. We zitten nu tegenover onze oude woning en in onze vertrouwde buurt. En dat geeft gewoon een goed gevoel."
Het pandje beschikt ook over een enorme loods, waarin Busscher zijn muziekwinkel weer in het klein begonnen is. "Vandaag zijn er alweer drie bestellingen de deur uitgegaan."

Oorlogsgebied

Busscher heeft inmiddels ook toegang tot zijn oude woonwinkelpand, dat vlak na de brand was afgezet. De hekken staan er nog, maar hij kan gewoon het terrein op. Het terrein lijkt wel een oorlogsgebied. Het decor van een apocalyptische film. Brokken puin, gesmolten mixers, verwrongen staal, door het vuur aangevreten kleding en vooral veel bekkens. Geblakerd, kromgetrokken en groen verschoten door de vlammen.
De onvermijdelijke lucht van verbrand plastic hangt zwaar in de lucht. Springen de tranen Busscher niet in de ogen bij die verwoeste aanblik? "Het is allemaal weg. Er is niets meer van over, nee. Maar het went. Je loopt er langs en het doet ons niet zoveel meer als eerst."

Kijken naar wat wel kan

Want Busscher houdt de blik vol goede moed op de toekomst. Herbouw is en blijft het plan. Maar het hangt wel af van de uitkering door de verzekering. Busscher kan niet aangeven hoe groot de schade in financieel opzicht is. "Maar het gaat om veel geld. Als we eerst maar weer hier kunnen wonen. Dat is voor ons het belangrijkste. We kijken niet naar wat niet kan, maar wat juist wel kan. De rest komt dan vanzelf wel."
De verzekering heeft inmiddels alle onderzoeken afgerond. Nu is het afwachten. Als alles meezit verwacht Busscher in één of anderhalf jaar weer te kunnen bouwen.

Hoort bij mij

Waar Busscher al op heeft kunnen bouwen, zijn de mensen om hem heen. Over naoberschap gesproken. "We hebben ongelofelijk veel steun en liefde mogen ontvangen van de mensen om ons heen. Mooie berichtjes, financiële steun, ruimtes en loodsen die me werden aangeboden." Maar Busscher is voor het moment vooral content met het feit dat hij weer aan de slag kan. "Ik moet dit werk gewoon doen. Het hoort bij mij."

Heb je een nieuwstip, nieuwe informatie óf heb je een foutje gespot? Stuur een bericht, foto of filmpje via WhatsApp of mail de redactie.