MHBOS: De fratsen van IJslander 'Kiddy' in Zwartemeer

HANDBAL - De Beer van Zwartemeer uit aflevering 3 van Met het Bord op Schoot was de meest geliefde, maar welke buitenlander streek als eerste neer bij de handballers van Hurry-Up? Dat moet de IJslander Kristinn Björgulfsson zijn. 'Kiddy' luidde de bijnaam van de frivole spelmaker in Zwartemeer.

In 2011 meldde Kiddy zich bij Hurry-Up. Grensgevallen, Duitsers, speelden al vaker in het oranje van Hurry-Up, maar de IJslander was een vreemdeling van een heel andere orde. "Nee, nee, Kiddy zijn de fans niet vergeten. Hij speelde graag met het publiek", vertelt Mart Aalderink met een glimlach.

De oefenmeester van de dames van E&O, uitkomend in de eerste divisie, werd in Zwartemeer de boezemvriend van Kiddy. "Hij pakte vaak zijn momentjes. Met een stuitje naar de penaltystreep, z'n favoriet was het draaiballetje in de korte hoek en dan laten zien aan het publiek hoeveel strafworpen hij al gemaakt had."

Kotsend buiten

Ook trainer/coach Joop Fiege bouwde een bijzondere band op met de IJslander. Hij kan de eerste training van Kiddy nog heel goed herinneren. "Ik zei van de te voren: doe rustig aan, want anders raak je geblesseerd. Maar dat kon hij niet. Hij was duidelijk te zwaar en had weinig getraind. Alleen hij moest laten zien dat hij wat kon. Dus na de oefening stond Kiddy kotsend buiten. Aan de ene kant is hij een levensgenieter en aan de andere kant gaat hij door muren heen."

Lobjes, passjes achterlangs en een beetje provoceren. Kiddy was naast kind van de club Ronald Suelmann een a-typische speler in Zwartemeer. "Ik wilde heel graag. Alleen de landstitel of beker telde. Misschien, omdat ik de enige prof was, stond ik alleen. Soms snapten mensen om mij heen mijn houding niet." De hoofdrolspeler zelf aan het woord. Na een periode in de derde Bundesliga stopte hij in 2016 als speler en ging het trainersvak in. "Ik coach mijn oude club in IJsland. In de eredivisie."

Verrassende keuzes

"Alleen mijn moeder noemt mij, als ze boos is, Kristinn", lacht de middenopbouwer van weleer. "Kiddy is kort voor Kristinn. Het is normaal in IJsland dat je een kortere bijnaam bedenkt." Aalderink: "Dat was natuurlijk ook makkelijker voor de jongens in het team. 'Kiddy', riep je dan. Als je weer eens op de bal wachtte."

"Kiddy kwam binnen de lijnen met verrassende keuzes. Ik vond het heel fijn als hoekspeler om naast hem te staan", gaat Aalderink verder. Voor Fiege fungeerde Kiddy als verlengstuk in het veld: "Hij had goed overzicht en wilde de leider zijn. Dat zoek je als trainer ook. Af en toe konden ze hem ook wel villen. Het is iemand die de show wil stelen. Zodra dat goed gaat vinden ze je geweldig, maar als een lobje twee meter over gaat ben je niet zo populair."

Nog voor de Kerst in zijn tweede seizoen in het Drentse oranje vertrok Kiddy. In de krant liet de IJslander zich te kritisch uit over toenmalig hoofdtrainer Rob Fiege. "Na de wedstrijd werd ik door verslaggever Jaap van Brummelen van het Dagblad van het Noorden aangesproken. Ik wist niet dat hij mijn teksten zou gebruiken. De volgende dag stond het groot op de voorpagina", zegt Kiddy. "Het was natuurlijk zijn werk."

Terugkeer in 2019

Twee keer heeft Kiddy zich in Zwartemeer aangeboden. Tijdens een blessuregolf in 2017 ("Ik wilde dat gratis doen. Mijn vertrek was niet goed en ik wilde terugkomen") en twee jaar later als coach toen Martin Vlijm vertrok. "Zo moet je dat als trainer ook doen. Je moet een beetje assertief zijn. Dat was Kiddy wel", lacht Fiege.

Bekijk hier de zesde aflevering van Met het Bord op Schoot.

Deel dit artikel: