MHBOS: Hurry-Up speelt weer, maar Annie zit nu thuis voor de buis

HANDBAL - Er gloort wat licht aan het einde van de sportduisternis. Heel af en toe gaan de lichten in de sporthal weer aan. Bijvoorbeeld bij de handballers van Hurry-Up. Toch zijn er een hoop zaken anders dan anders. Het grootste gemis: geen publiek. Annie Boonstra, vrouw van Hurry-Up-speler Sjoerd Boonstra en hartstochtelijk fan van de ploeg, blijft nu thuis. Ze moet de wedstrijden nu volgen bij TV Drenthe.

En dat is voor Annie best wel even wennen. "Normaal gesproken ga je met een flinke groep naar de wedstrijd. In de hal in Zwartemeer heerst een fantastische sfeer. Je hebt geen club in Nederland waar je dat gevoel zo sterk hebt. Bovendien ga ik ook naar de wedstrijden voor het sociale aspect. Even een babbeltje met elkaar maken; dat kan nu allemaal niet.

Alternatief

Gelukkig is er een alternatief. TV Drenthe zendt alle wedstrijden van Hurry-Up live uit. En dus kijken Annie en zoontje Tjeerd nu de verrichtingen van Sjoerd thuis voor de buis. Zo ook als Hurry-Up op zondagmiddag speelt tegen Bevo uit Panningen. "Het is wel heel fijn dat we op deze manier naar de wedstrijd kunnen kijken. Heel vaak kijken we op een laptop naar een slechte livestreamverbinding. Dan is dit wel een stuk beter." Tjeerd kijkt de eerste tien minuten mee, maar omdat papa Sjoerd niet vanaf het begin speelt, gaat de interesse van Tjeerd voorlopig naar het speelgoed. Maar als Sjoerd Boonstra in de ploeg komt, rent hij toch naar de televisie: "Papa, Papa", kirt de kleine Tjeerd vrolijk.

Als Boonstra scoort zijn Annie en Tjeerd helemaal blij. Na het doelpunt gaat Tjeerd weer naar zijn geliefde autootjes en tractor. De ruststand stemt huize Boonstra tevreden, want Hurry-Up staat met twee doelpunten voor. Annie gaat gelijk appen. "Normaal had je elkaar nu op de tribune aangesproken. Even de eerste helft evalueren met de vrouwen van de spelers. Nu appen we met elkaar."

Andere prioriteiten

Ondanks de voorsprong bij rust gaat het in de tweede helft de verkeerde kant op. Bevo wint uiteindelijk met 27-30. Annie moet lede ogen zien hoe Hurry-Up de voorsprong uit handen geeft, maar uiteindelijk telt zij ook haar zegeningen.

"Ik ben toch blij dat ik nu alle wedstrijden op televisie kan zien. En bovendien met goed commentaar." Tjeerd heeft dat allemaal niet meer meegemaakt. "Maar hij maakt progressie", zegt Annie. "De vorige keer sliep Tjeerd al na vijf minuten. Misschien dat hij - als er weer publiek bij de wedstrijden mag zijn - de hele wedstrijd zijn vader mag aanmoedigen."