Annemiek wandelt het Pieterpad om aandacht te vragen voor zeldzame ziekte: 'Ik geniet er echt van'

'Laot mij maar lopen, laot mij mar gaon', zingen Annemiek Kraak en Arie Hollander uit volle borst, terwijl ze in de regen tussen De Kiel en Orvelte lopen tijdens de zesde etappe van het Pieterpad.

Kraak is in onze provincie aanbeland en gaat de gehele ruim vijfhonderd kilometer lopen om aandacht te vragen voor de chronische, zeldzame ziekte die zij en Hollander allebei hebben. Sarcoïdose. Hollander uit Nieuw-Amsterdam vergezelt haar de komende dagen.

"Het is een heel nare ziekte. Zeldzaam en onbekend. Waar je ook komt, en je vertelt dat je chronisch ziek bent, dan loop je tegen een muur aan omdat mensen niet weten wat het is. En er nog nooit van hebben gehoord", legt Kraak uit.

Hollandse welvaart, maar toch

"Je ziet niks aan me. Het is Hollands welvaren wat hier zit", grapt Kraak vanaf een bankje. "Maar inwendig is er van alles en nog wat aan de hand. Chronische vermoeidheid en overal pijn. Sarcoïdose is een systeemziekte, eigenlijk is je hele auto-immuunsysteem van het padje af."

Kraak vertelt dat de ziekte denkt dat er ontstekingen in het lichaam zijn en dat daar afweercellen op afgestuurd worden. "Die ophopingen daarvan geven weer een ontstekingsreactie."

Zowel Kraak als Hollander raakten door de ziekte arbeidsongeschikt. Hollander vult aan: "Ik heb de diagnose nu elf jaar. De eerste vijf jaar heb ik het heel zwaar gehad. Ik was mentaal helemaal van het padje. Zo erg, dat ik zelfs opgenomen ben geweest. Ik heb veel hulp gehad en ik voel mij nu heel sterk."

"Zoals dat ik vandaag meeloop, dat betekent voor mij dat ik daar rekening mee hou in de agenda", legt de inwoner uit Nieuw-Amsterdam uit. "Dan heb ik gisteren rustig aan gedaan zodat ik vandaag kan lopen. En morgen hou ik de agenda ook vrij leeg."

Vooral voor lotgenoten

Van Schoonloo naar Sleen is één van de langste etappes van het Pieterpad. Ruin 23 kilometer, grotendeels door het bos. "Ik wandel wel veel, maar niet zulke afstanden. Ik heb laatst een generale repetitie gedaan en dat ging goed. Dus het komt vast goed. We gaan ervan genieten."

"Ik doe dit wel fysiek grotendeels alleen", legt Kraak uit. "Maar ik sta voor een hele groep mensen. De patiëntenvereniging telt 2000 leden, maar er zijn ook heel veel patiënten die geen lid zijn van de vereniging. Voor die mensen doe ik het. We dragen het met elkaar. Er zijn ook heel veel lotgenoten die mij een logeerplaats aanbieden."

"Het is een heel druk belopen pad. In het weekend vooral, dan lopen we bijna in kolonne. Ik doe veel contacten op. Mensen zien me met mijn vlag lopen. Dan vragen ze wat dat is en op die manier krijg ik ook donaties binnen", besluit Kraak.

Het doel van vandaag is het felbegeerde Pieterpad-poppetje uit Sleen. "Via Facebook kwam ik met de maakster in contact. Zo leuk. Zij heeft er twee aan ons gedoneerd", lacht de wandelaarster.

Deel dit artikel: