Na 52 jaar handtekening op gele trui van oud-wielrenner Henk Benjamins

Vandaag was het eindelijk zo ver: na 52 jaar is de gele trui van oud-wielrenner Henk Benjamins (75) uit Hoogeveen gesigneerd door degene van wie hij de trui ooit kreeg: oud-wielrenner Joop Zoetemelk. Vanochtend troffen ze elkaar in Emmen.

Zoetemelk won de gele trui in 1969, toen hij meedeed aan de Ronde van de Toekomst (Tour de l'Avenir), een wielerronde in Frankrijk. Benjamins was destijds een van zijn ploeggenoten. "Elke ploeggenoot van Joop kreeg een gele trui als beloning", vertelt Benjamins. "Dat was een aardige geste. Joop was een dankbare kerel en wij kregen gewoon allemaal een gele trui."

Handtekening

Voor zover Benjamins zich kan herinneren, was het in 1969 nog niet gebruikelijk om een handtekening op een trui te zetten. De laatste jaren ziet Benjamins echter dat dit bij de Grote Rondes wél wordt gedaan. "Ik kreeg op een gegeven moment het idee van 'die trui heeft een bepaalde waarde, maar die waarde wordt veel groter als je een originele handtekening krijgt van Joop'."

Zo gezegd, zo gedaan. Benjamins en Zoetemelk hielden de laatste tijd contact, maar vanwege de coronamaatregelen hadden ze elkaar nog niet kunnen treffen. Nu was Zoetemelk in de buurt, dus besloten de oud-ploeggenoten een afspraak te maken. Het weerzien was volgens Benjamins 'heel bijzonder, na 52 jaar'. "We hebben wat dingen uit die tijd uit de oude doos gehaald. Je weet niet alles meer natuurlijk, het is immers 52 jaar geleden, maar met een plakboek kom je vrij ver. Uitslagen, ploeggenoten, ploegleiders: dat kunnen we allemaal wel terughalen."

De handtekening staat nu op de gele trui. Dat was nog niet zo eenvoudig, want Zoetemelk kan, vanwege een ongeluk vorig jaar september, de stift niet zo goed meer vasthouden. "Ik heb hem ook nog gevraagd een stukje te schrijven voor mijn boek dat eind volgend jaar uitkomt, maar Joop zei: 'Ik kan geen pen vasthouden, dat lukt mij niet meer'."

Teamwork

Op de vraag of Zoetemelk onder andere dankzij Benjamins de winst heeft gepakt, antwoordt Benjamins: "Ik zal mijn steentje wel hebben bijgedragen, maar in hoeverre, dat weet je nooit. Het is wel een individuele sport, maar als eenling kom je toch niet erg ver. Ook niet in de wielersport."

Toen Benjamins doorkreeg dat hij zelf niet zou winnen, ging er bij hem een knop om en ging hij vol voor de winst van z'n ploeggenoot. "We hebben heel wat zweetdruppeltjes voor hem moeten laten", vervolgt Benjamins. "Met veel plezier. En Joop die won en dat geeft veel genoegdoening."

De Franse bergen vormden voor Benjamins de grootste uitdaging. "De bergen zijn mooi, maar je moet er tegenop. Een klein bergje zoals in Zuid-Limburg was voor mij geen probleem. Dat kon ik met kracht verwerken. Maar een echte col, dat is iets anders. Als je dan soms 15 of 20 kilometer moet klimmen, twee of drie bergen achter elkaar... nee, dat was niet voor mij weggelegd."

'Elegantste renner'

Benjamins won dan zelf wel niet de Ronde van de Toekomst, maar hij is wel vaak uitgeroepen tot 'elegantste renner'. "Er werd elke dag een elegantste renner uitgekozen," vertelt Benjamins, die zichzelf niet graag op een voetstuk zet. "Ik had een goede stijl en zag er graag verzorgd uit", legt hij uit. "En ik was denk ik behulpzaam naar ploeggenoten, die moest ik wel eens moed inspreken: 'Kom op jongens, nog een paar uur, dan zitten we achter een lekkere maaltijd'. Een tour rijdt je niet alleen voor je plezier, natuurlijk. Het is afzien tot en met."

(verhaal gaat verder onder de foto)

Benjamins toont vol trots de gele trui (Rechten: Eigen foto)

Teamwork

Op de vraag of Zoetemelk onder andere dankzij Benjamins de winst heeft gepakt, antwoordt Benjamins: "Ik zal mijn steentje wel hebben bijgedragen, maar in hoeverre, dat weet je nooit. Het is wel een individuele sport, maar als eenling kom je toch niet erg ver. Ook niet in de wielersport."

Toen Benjamins doorkreeg dat hij zelf niet zou winnen, ging er bij hem een knop om en ging hij vol voor de winst van z'n ploeggenoot. "We hebben heel wat zweetdruppeltjes voor hem moeten laten", vervolgt Benjamins. "Met veel plezier. En Joop die won en dat geeft veel genoegdoening."

De Franse bergen vormden voor Benjamins de grootste uitdaging. "De bergen zijn mooi, maar je moet er tegenop. Een klein bergje zoals in Zuid-Limburg was voor mij geen probleem. Dat kon ik met kracht verwerken. Maar een echte col, dat is iets anders. Als je dan soms 15 of 20 kilometer moet klimmen, twee of drie bergen achter elkaar... nee, dat was niet voor mij weggelegd."

'Elegantste renner'

Benjamins won dan zelf wel niet de Ronde van de Toekomst, maar hij is wel vaak uitgeroepen tot 'elegantste renner'. "Er werd elke dag een elegantste renner uitgekozen," vertelt Benjamins, die zichzelf niet graag op een voetstuk zet. "Ik had een goede stijl en zag er graag verzorgd uit", legt hij uit. "En ik was denk ik behulpzaam naar ploeggenoten, die moest ik wel eens moed inspreken: 'Kom op jongens, nog een paar uur, dan zitten we achter een lekkere maaltijd'. Een tour rijdt je niet alleen voor je plezier, natuurlijk. Het is afzien tot en met."