Chaleteigenaren op recreatiepark Anloo voelen zich gestalkt door handhavers

Eigenaren van huisjes op Recreatiepark Kniphorst, voorheen Camping Anloo, voelen zich gestalkt, geïntimideerd en opgejaagd door de gemeente Aa en Hunze. Ze zien om de haverklap twee handhavers die op 'bedenkelijke wijze' controleren op permanente bewoning. Ze houden de boel scherp in de gaten, nadat het op de camping volkomen uit de hand liep met illegale bewoning.

Chaleteigenaren Marian Zonderland en Lenny zijn de herhaaldelijke controlebeurten zat. Vooral de manier waarop vinden ze 'niet kunnen'. "Ze banjeren zomaar door tuintjes, doen hekken open, en gluren door ramen. Ook kentekens van auto's worden gefotografeerd. Waarom moet je zover gaan? Kan dat niet anders en mag dit allemaal zomaar? Je staat toch op grond van iemand anders?", vragen de vrouwen zich af.

Controles mogen

Deze controles zijn zeker toegestaan, zegt gemeentewoordvoerder Adwin Peeks. En dat die scherp en vaak zijn is volgens hem met een duidelijke reden. "We zitten erbovenop, want we willen de illegale bewoningspraktijken uit het verleden niet weer, dus houden we de boel strikt in de gaten. Onze handhavers mogen op van alles controleren en ook overal komen, want je moet voor het opbouwen van een dossier allerlei informatie hebben, om te kunnen bewijzen dat er permanente bewoning aan de orde is. En de huisjeseigenaren hebben van ons echt niks te vrezen als ze er niet permanent wonen", legt Peeks uit.

Uit het lood geslagen

De Groningse pensionado Marian Zonderland (68) vindt de aanpak 'bedreigend'. Ze was maandag flink uit het lood geslagen, toen ze ineens een 'verontrustend belletje' kreeg van de grondeigenaresse. De Groningse pacht een kavel, maar het huisje erop is haar eigendom. "De eigenaresse van de grond was niet zo blij na bericht van de gemeente dat ik hier permanent zou wonen. Maar dat is dus pertinent niet waar." Zonderland is bang dat ze door deze praktijken zomaar haar plekje kan kwijtraken. "Dat ik word weggetreiterd is een groot woord, maar de grondeigenaresse zit niet op gedoe te wachten, en zou zomaar kunnen zeggen: Marian, het is klaar."

Zonderland vindt dat de handhavers haar persoonlijk aan hadden kunnen spreken, of de brief hadden kunnen geven. "Ik ben eigenaar van het chalet, en als ik hier in hun ogen toch altijd ben, had dat makkelijk gekund. Dat is wel zo netjes en tenminste rechtstreeks. Nu is het achter je rug om."

Ruimte en natuur

Ze bestrijdt dat ze permanent in het huisje woont. Ze heeft ook een woonadres in Groningen, waar ze grotendeels tijdens de herfst- en wintermaanden zit. "Eind maart ben ik naar Anloo gegaan, met de komst van de nieuwe eigenaar. Toen kwamen ook stroom en water terug." Groningen is haar hoofdverblijf, zegt ze. "Maar als het recreatieseizoen begint, zit ik liever in Anloo. Hier is ruimte en natuur om te wandelen, heerlijk." Ze was van plan al per oktober weg te gaan. Maar door haar zieke poes lukte dat niet. "Ze was al een tijdje slecht en is net doodgegaan. Maar als zo'n beest stervende is, ga je er niet mee slepen."

Bovendien kwam de buurvrouw van het chalet ernaast, Lenny uit Delft, onlangs ook voor even weer terug naar Anloo. "Ja, toen werd het toch nog even gezellig. We hadden elkaar lang niet gezien, en we zijn ook nog even druk geweest met snoeien en maaien", zeggen Zonderman en buurvrouw Lenny. "En waarom zou je hier in oktober ook niet mogen zijn? Ik kom ook elke week in de herfst en winter, om even een dag goed te stoken, anders wordt alles vochtig, en om de planten water te geven."

(verhaal gaat verder onder de foto)

Chaleteigenaren Marian Zonderland en Lenny balen van vergaande controles op permanente bewoning (Rechten: Margriet Benak / RTV Drenthe)

Dwangsomtrajecten voorkomen

Dat de vroegere Camping Anloo 'een roemrucht verleden' kent, en dat de gemeente daarom scherp controleert, vindt Zonderland geen reden voor het doorgeschoten handhavingsbeleid. "Waarom zie je hier midden in het vakantieseizoen eigenlijk handhavers, mag je dan ook niet in je huisje zijn?"

Volgens gemeentelijk woordvoerder Peeks wordt bewust het hele jaar door gecontroleerd. "Als mensen elders een hoofdverblijf hebben, moeten ze daar vaker zijn dan op het park in Anloo. Onze handhavers controleren daarop, en dat gebeurt ook in overleg met de nieuwe eigenaar. Die wil volgend jaar ook een mooi recreatieseizoen, en wil ook niet dat er permanent gewoond wordt. En om te voorkomen dat we weer dwangsomtrajecten moeten opstarten, is handhaving er vaak om te zien wat er gebeurt."

'Kamp Anloo is geweest'

De chaletbezitters willen dat alle narigheid rond het recreatiepark eindelijk eens verdwijnt. Maar zoals de gemeente nu doet, blijft de nare periode ze achtervolgen. "De tijd van Kamp Anloo is geweest, kijk naar de toekomt." Lenny (58) uit Delft heeft in Anloo acht jaar een chalet. Zonderland zit er al meer dan tien jaar. Voor de Groningse was Anloo een noodoplossing vanwege haar scheiding. Het werd haar vaste plek. Ze kreeg daardoor het stempel 'illegale en ongewenste bewoner' van de gemeente, net als tientallen anderen.

Beide vrouwen maakten op de camping zware jaren mee, van verval, faillissementen en stroom- en gasafsluiting, tot het wegsturen van illegale bewoners onder druk van een dwangbevel. Vervolgens kwam er een faillissementsveiling, waarna Rachid Benhaddou er als nieuwe eigenaar op dook. Die had al enkele jaren een huis op het park, zit zelf in de vastgoedbusiness en wil het complex stukje bij beetje opknappen. Als eerste begon hij met stroom en water, en het lozen van de besmette naam. Zo werd Camping Anloo Recreatiepark Kniphorst, aangezien het tegen het Kniphorstbos aan ligt.

Duidelijkheid en redelijkheid

"Laat het verleden rusten, kijk naar de toekomst", is de oproep van Zonderland. Ze vindt ook dat de gemeente nu met redelijkheid moet reageren, maar allereerst duidelijk moet maken wat nu wel en niet mag, en hoe lang je op het recreatiepark mag zijn voordat het als permanent wonen wordt gezien. "Want niemand weet dat precies. Zet het even op een A4-tje, en hang het bij de ingang."

Volgens woordvoerder Peeks is dat een 'te simpele benadering'. "Elke situatie staat op zich. Als iemand een baan heeft en vaak vertrekt vanaf het recreatiepark naar zijn werk, dan zijn we alert. Ook als iemand hier in Anloo een huisarts blijkt te hebben, is dat een signaal. Al dat soort dingen worden in de gaten gehouden, want het is echt geen eitje om vast te stellen dat er illegaal gewoond wordt."

Tot slot stelt Adwin Peeks dat de vrouwen het gevoel van 'stalking of opjagen' beslist niet hoeven te hebben. "Als je daar niet woont, is er niets aan de hand, toch?"

Er is weer een slagboom op recreatiepark Kniphorst in Anloo (Rechten: RTV Drenthe / Margriet Benak)

Lees ook: