Janneke Ensing neemt afscheid van de wielersport in 'haar' Ronde van Drenthe

WIELRENNEN - Janneke Ensing hangt rond vier uur haar fiets aan de wilgen. Rond die tijd wordt in Hoogeveen de finish verwacht van de Women's WorldTour Ronde van Drenthe. Na dertien jaar koersen is het dan klaar voor de 35-jarige renster uit Gieten.

"Ik kijk heel erg uit naar een ander leventje. Ik heb geleerd voor diëtiste en ik heb tijdens mijn carrière ook nog wat cursussen gedaan. Ik merkte dat het steeds meer begon te kriebelen om daarmee aan de slag te gaan", zegt Ensing.

"Bepaalde dingen gaan me ook tegenstaan", gaat ze verder. "Bijvoorbeeld het reizen. Ik merk dat ik met steeds meer tegenzin m'n koffer ga in- en uitpakken. Je huis en je familie en vrienden zie je amper. Daarnaast moet je er heel veel voor doen en heel veel voor laten", vertelt Ensing. "Dat vind ik geen probleem. Maar dan zou het ook fijn zijn als je er af en toe wat voor terugkrijgt. Ik heb dit jaar ook best een goede vorm gehad, maar je bent ook afhankelijk van je ploeggenootjes en het koersverloop."

'Te lief geweest'

Daarnaast vindt ze achteraf dat ze ook zelf niet genoeg met haar vuist op tafel heeft geslagen. "Ik ben misschien soms te lief geweest. Maar achteraf praten is makkelijk. Maar ik had misschien iets vaker moeten zeggen: rij nu maar een keer voor mij. Soms ben ik gewoon wat te onzeker en hou ik me in de voorbespreking op de achtergrond. Tijdens de koers denk ik: ik ben eigenlijk best goed. Maar dan vind ik het lastig om dat dan te melden. Maar dat had ik misschien wel vaker mogen doen."

Van schaatsen naar wielrennen

In Drenthe leerden we Ensing kennen als langebaanschaatser. Ze reed wereldbekerwedstrijden op de drie en vijf kilometer. Maar de spanning die dat veroorzaakte belemmerde haar prestaties. Op de mass-start voelde ze zich meer thuis. Daar plaatste ze zich voor de Olympische Spelen. Maar door de ingewikkelde prestatie-matrix die Nederland hanteerde, werd haar plekje opgeofferd.

Dat was voor Ensing meteen hét moment om vol voor het wielrennen te gaan. "Ik dacht: ik moet het een keertje écht gaan proberen. Maar dan moet dat ook financieel mogelijk zijn. En het was best lastig om ervan rond te komen en ook over alle faciliteiten te beschikken die ervoor nodig zijn. En dat was niet makkelijk en daarom heeft mij dat wel een paar jaar gekost."

Topjaar 2017

In 2017 betaalt het harde werken zich wel meteen uit. In dienst van het Italiaans Alé Cipollini behaalt ze toptiennoteringen in de voorjaarsklassiekers Le Samyn des Dames, Dwars door Vlaanderen, de Ronde van Vlaanderen en de Waalse Pijl. Daarnaast pakt ze zilver op het Nederlands kampioenschap. Ook wint ze een rit in de Giro. Maar haar mooiste overwinning vindt ze zelf toch wel de loodzware slotetappe van de Boels Ladies Tour in Limburg dat jaar.

'Ik kan nu meer genieten'

Haar beslissing om te stoppen maakte ze begin augustus al bekend. Dus inmiddels heeft ze al heel wat tijd gehad om aan het idee te wennen.

"Er is toch wat van m'n schouders gevallen nu ik die keuze heb gemaakt. Ik liep er al een paar jaar mee rond. Ik heb nu het gevoel dat ik wat meer kan genieten. Zowel tijdens het koersen samen met m'n ploeggenootjes als om de koers heen", vertelt Ensing.

Om de knoop door te hakken ging ze met haar psycholoog om tafel die adviseerde haar om een weloverwogen keuze te maken. "Ze zei: denk er goed over na want dit leventje kun je maar een keer leiden. Het is niet zo dat je even kunt stoppen en dan de draad weer op kunt pakken. Zeker niet in mijn leeftijdscategorie", lacht Ensing.

Cirkeltje rond met Ronde van Drenthe

"En toen ik hoorde dat de Ronde van Drenthe verplaatst zou worden naar het einde van het seizoen dacht ik: mijn cirkeltje is rond. Hoe mooi is het om Drenthe te stoppen? Mijn vrienden en familie kunnen erbij zijn. We gaan zelfs nog door m'n geboorte- en woonplaats Gieten heen. Dus mooier kan het niet worden voor mij."

(Artikel gaat verder na de video)

Vallen

De carrière van Ensing kenmerkt zich letterlijk door vallen en opstaan. Kneuzingen, hersenschuddingen, botbreuken. Ze heeft het allemaal meegemaakt. Een van de belangrijkste redenen om te stoppen is, zoals bij veel renners, dat ze gewoon niet meer wil vallen.

"Dat is ook zeker een reden waarom ik wil stoppen. Het is een risico van het vak en je hebt het niet altijd in eigen hand. Ik ben in m'n hele carrière misschien acht keer gevallen, maar vooral in de laatste periode heel vaak. Iedereen zegt dan ook: je valt zo vaak. Maar dat is echt vooral de laatste tijd zo geweest. Daarvoor viel het wel mee. Maar het is niet leuk en ik heb ook vervelende valpartijen meegemaakt waardoor ik er ook heel lang weer uit lag."

Minder respect in het peloton

Ook dit weekend zit Ensing niet topfit op de fiets. "Ik heb nu ook nog steeds klachten van een valpartij van vijf weken geleden in de Ardèche. Daarbij heb ik m'n ribben gekneusd en een zenuw geraakt. Dat maakt het er niet leuker op. En in het peloton is er onderling ook steeds minder respect. Dat hoor ik ook van ander collega's van de 'oude garde'. En ik merk ik ook doordat ik een paar keer een hersenschudding heb gehad, dat ik me ook minder goed kan concentreren. Bijvoorbeeld bij afdalingen belemmert me dat in m'n prestaties. Ik knijp dan veel te snel in m'n remmen."

Rijk is ze van al die jaren wielrennen niet geworden. Zeker in coronatijd, toen de koersen werden afgelast, moest Ensing zeventig procent van haar loon inleveren.

Vanwege gebrek aan budget had ze al die jaren ook geen eigen trainer en ging ze niet vaak op hoogtestage. "Ik weet dat ik er niet alles heb uitgehaald wat erin zit en dat steekt soms nog wel een beetje."

Marathonschaatsen en diëtiste

Het gericht naar een doel toewerken, het sociale met ploeggenootjes en ook de adrenaline die vrijkomt bij een wedstrijd gaat ze vooral missen. Maar Ensing vertrekt nog niet definitief uit de sport. Komende winter zal ze nog wel marathons schaatsen in dienst van PTH Groep/Schaatsshop Drenthe.

Daarnaast heeft ze de opleiding tot diëtiste gevolgd en hoopt ze daar snel werk in te vinden. "Het liefst in de topsport of iets met kinderen", besluit Ensing.

Deel dit artikel: